สวัสดีคร้าบ!!  วันนี้ผมมีข่าวดีมาบอก
 
 
 
คือว่า...
 
 
 
     "บ้านผมน้ำท่วมด้วยล่ะ!!! ^o^ "
  
 
 
 
ท่วมถึงเข่าเลย ย้ะฮู้!!
 
 
 
ช่างเป็นเรื่องน่ายินดีอะไรอย่างนี้ Cry
 
 
 
 
 
.................
 
 
 
 
 
.......
 
 
 
 
....
 
 
 
..
 
 
 
.
 
 
 
ยินดีอะไรเล่า!!
 
 
ตกกะใจแทบตาย! แง่ง!!
 
 
 
 
ตอนนี้ผมเข้าใจแจ่มแจ้งแล้วว่าความรู้สึกของคุณลุงคุณป้าทั้งหลายที่ต้องลอยคออยู่ท่ามกลางสายน้ำเป็นยังไง T_T
 
 
 
 
 
 
สถานการณ์ตอนนั้นตัวผมช่างงี่เง่ามาก... =w=
 
 
 
 
 
 
ซึ่งมันเป็นแบบนี้...
 
 
 
 
 
 (กำลังอ่านการ์ตูนY!!)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ลายเส้นเน่าๆ เหมือนกับผมมันไม่มีจุดยืนที่แน่นอน...
 
เพราะเปลี่ยนแนวการวาดไปเรื่อยๆ กร๊าาาา!!
ก็หลอกตัวเองอยู่นั่นแหละว่ามันคือการพัฒนา!!!
 
 
เกลียดน้ำท่วมๆๆๆๆ >[]<
 
แต่ความจริงในบ้านไม่ท่วมหรอก... =w=
 
เพราะบ้านผมมันยกพื้นสูง กร๊าก!!!
(แต่ถ้าท่วมเข้าบ้านทำพื้นไม้ปาร์เก้อันงดงามของผมเน่า คงต้องถึงคราวร่ำไห้)
 
 
 
และอีกความจริงคือ... ตอนเช้าน้ำมันก็ลด!!
 
ส่วนน้องปลาก็ออกมาแห้งตายกันนอกอ่าง... T___T (ยืนไว้อาลัย)
 
 
 
 
 
แต่พอคิดๆไป ช่วงนี้น้ำท่วมบ่อยจังเลยน้า
 
โลกอารมณ์แปรปรวนบ๊อยบ่อย กำลังจะเข้าสู่ช่วงวัยทองหรือนี่!!!
 
 
(คิดไปได้ยังไง)
 
 
 
 
 
แต่ยังไงๆก็ขอให้ทุกๆคนผ่านภัยพิบัติครั้งนี้ไปได้ด้วยดีนะคร้าบ TwT
 
 
 
 

 

 
 
อะฮร้าาาาาาาาาาาาSurprised
 
สวัสดีง้าบบบบบบบบบบบบบบบบบบบ // โค้งงามๆ
 
 
 
 
 
วันนี้ผมมีนิทาน(เน่าๆ)มาเสนอ........
 
 
 
 
 
 
แต่น แต๊นนนนนนนนนนนนนนนนน
 
 
 
 
 
 
 
 
มันคือ....
 
 
......................
 
 
 
.......................................
 
 
 
 
...................................................................
 
 
 
 
 
การผจญภัยของน้องตรู๊ดดดดดดดด ว้ากกกกกกกกกกกกUndecided
 
 
 

ผู้ใดอ่านลายมือผมออกผมนับถือเลย > <
 
 

โอ้ววววววววววววว แม่เจ้า!!
 
 

เย้!! อุนจิโกะคูงงงงงงงง!!
 
 

 
 
 

ย้าฮู้ววววววววว ออกผจญภัยในโลกกว้างงงงงงงงง
 
 
 

 
 
 
 

โอ้ววววววววววววว!!!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
อร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก จบซักที!!!
 
 
 
 
นิทานเรื่องนี้มันช่างเน่า เสื่อมและหาสาระไม่เจอเลยยยยยยยยย T0T
 
พอเอามาลงเสร็จชักจะเกิดอาการละอายใจขึ้นมาบ้างTongue out
 
 
 
แต่ด้วยความหนาของใบหน้าของผมจึงสามารถกดPublishด้ายยยยยยยยย!!!
 
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก
 
 
 
ยังไงก็ฝากติชมกันด้วยนะคร้าบบบบบบบบบบบบบบ!!!
 
 
 
 
 
 
 
 
แปะภาพน้องหัวโตก่อน
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
ไม่รู้จะตั้งชื่ออะไรดี หัวมันโตๆเลยกลายเป็นน้องหัวโตไปโดยปริยาย...
 
ถึงได้บอกไงว่าผมมันยังอ่อนด้อยประสบการณ์ยิ่งนัก วาดร่างกายยังไม่สมส่วนเลย!!
 
 
 
ออกมาเป็นน้องหนูสมองบวมไปได้ซะนี่!!!
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
แปะอีกรูป...
 
 
 
 
 
 
 
 
คำเตือน : ทำใจดีๆนะฮะ
 
 
 
 
 
 
.
 
 
 
 
.
 
 
 
 
 
 
.
 
 
 
 
 
 
.
 
 
 
 
ผมเตือนแล้วนะ...
 
 
 
 
.
 
 
 
 
 
 
.
 
 
 
 
 
 
 
.
 
 
 
 
 
 
 
.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
"หนูเบะ!!!!"
 
 
 
ชะเอิงเอย~~~    (ดูเจ้าโองะมันทำหน้าเข้าสิ)
 
 
 
 
 
 
 
 
ของจริงเป็นแบบนี้...
 
 
 
 
 
 
อะฮ้าาาา~~  หนูเบลช่างงดงาม~~~~~
 
พอได้เห็นรูปนี้ครั้งแรกไอ้ความคิดวิปริตมันก็เข้ามาในหัวขี้เลื่อยของผมทันทีทันใด
 
กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก~~
 
 
ว่าแต่...
 
 
"หนูเบะกับหนูเบลใครน่ารักกว่ากันคร้าบบบบ~~??"
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
สุดท้ายนี้...
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
YARANAIKA!!!???
 
 
 
 (อะไรโด่ๆเอ่ย =.,=)